درست وقتی سکوت سالن سنگین شده بود، صدای زنی مسن و محترم د

درست وقتی سکوت سالن سنگین شده بود، صدای زنی مسن و محترم در سالن پیچید.

اجوما، الهه‌ی نظم و ترتیب، با قدم‌های آرام اما استوار جلو آمد و به شاه نزدیک شد.

با لحنی مودبانه اما محکم گفت:
«قربان، اجازه دهید نکته‌ای را عرض کنم.»

همه به سمت اجوما برگشتند و منتظر شنیدن حرفش شدن.

اجوما ادامه داد:
«آسا قدرتی ندارد و ممکن است در آینده برای شما مشکلاتی ایجاد کند. پیشنهاد می‌کنم به جای او، هلنا را معرفی کنیم. هلنا الهه‌ی زر و برق است و می‌تواند همراه شایسته‌ای برای یکی از شاهزادگان باشد.»

نگاه‌ها به سمت هلنا چرخید؛ دختری که تا آن لحظه در گوشه‌ای از سالن ایستاده بود و آرام نگاه می‌کرد.

شاه به آرامی سرش را تکان داد و نگاهی به مشاور انداخت.

مشاور طومار را باز کرد و نام هلنا را به‌جای آسا خواند:
«هلنا — الهه‌ی زر و برق.»

یکی‌یکی شاهزاده‌ها با جدیت و دقت، دختر مورد نظرشان را انتخاب می‌کردند.

وقتی نوبت تهیونگ رسید، او برخاست و با صدایی محکم گفت:
«پدر، من قدرت کافی را دارم. پس من آسا را انتخاب می‌کنم.»

فضای سالن برای لحظه‌ای سنگین شد.

شاه با چهره‌ای سرد و جدی پاسخ داد:
«آسا قدرتی ندارد و نمی‌تواند همراه مناسبی باشد. پس حذف می‌شود.»

تهیونگ بدون ترس و با اصرار گفت:
«من او را می‌خواهم. همین.»

سکوت سنگینی سالن را پر کرد.

سوزی، که تا آن لحظه آرام ایستاده بود، نگاهش به سمت آسا چرخید.

برای اولین بار در دلش حس حسادت و ترسی عجیب نسبت به آسا به وجود آمد.

چشمانش کمی تنگ شد و لبخندی کمرنگ و تلخ روی لب‌هایش نشست.

آسا بدون هیچ واکنشی فقط به زمین نگاه می‌کرد، اما درونش موجی از احساسات متضاد به‌وجود آمده بود.