بسم الله الرحمن الرحيم
بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت سوم :
چنان که ابلیس لعین خداوند سبحان را می شناخت و چنان که فرمود: این اهل کتاب، حضرت محمد صلوات الله علیه و آله را به عنوان رسول الله، به خوبی و مانند فرزاندشان می شناختند.
وقتی شناختی چه درست و چه نادرست چه کم و چه زیاد،با جان انسان گره خورد و عقیده شد؛ ایمان به آن ایجاد می گردد و این ایمان، برای او التزام عملی میآورد؛حال خواه شیطان پرست باشد، یا خداپرست.
و به این مجموعه می گویند:دین- التزام عملی، یعنی رعایت بایدها و نبایدها منطبق با آن شناخت و ایمان. همانطور که شرایط بدن ایجاب میکند که انسان برای ادامه حیات و سلامت، باید آب بنوشد و نباید از تشنگی هلاک شود و یا نباید سم بنوشد؛سایر بایدها و نبایدها نیز باید منطبق با شناخت خود و حقایق جهان هستی و اعتقادات باشد.
به عنوان مثال: برای کسی که اقتصاد چه کمونیستی و چه امپریالستی را زیر بنا و ربّ صاحب اختیار و تربیت کننده امور میداند و هدف وغایت کمالی رانیز برخورداری از اقتصاد قوی ثروت می داند، هیچ معنا ندارد که بگوید: باید کسب حلال داشت و نباید معاملات ربوی را انجام داد!
یا برای کسی مانند فرویدیسم، شهوت و غریزه جنسی را زیربنا و رب میداند و کمال را در ارضای جنسی میبیند، هیچ معنا ندارد که بگوید: نباید زنا یا تجاوز نمود نباید همجنس گرایی نمود نباید با حیوانات یا اشیا رابطه جنسی برقرار نمود و باید از طریق سالم و صحیح ارضای غریزه نمود!
چنان که سخن از اخلاقیات، ایثار، حقوق بشر و برای هر کسی که مادهگرا - ماتر یالیسم می باشد، بیمنطق است و با شناخت، جهان بینی و عقیده - دین او انطباق ندارد.
اسلام ومسلمان:
مسلمان نیز انسان است، پس مستثنا از این قواعد نمیباشد. او اگر مسلمان باشد، از جهانبینی توحیدی - اسلامی برخوردار می باشد و شناخت توحید و معاد، با جانش گره خورده و عقیده او شده می گردد و بالتبع تمامی بایدها و نبایدهایش نیز منطبق با ایمان و عقیده او میباشد. به این میگویند: دین اسلام و مسلمانی.
از این رو شاهدیم که اگر چه به لحاظ فقهی، هر که شهادتین را به زبان آورد، باید مسلمان محسوب گردد، اما حقیقت مسلمانی متفاوت است؛ چنان که رسول اکرم صلوات الله علیه و آله فرمودند:مَنْ اَصْبَحَ لا يَهْتَمُّ بِاُمورِ الْمُسْلِمينَ فَلَيْسَ مَنْهُمْ وَ مَنْ سَمِعَ رَجُلاً يُنادى يا لَلْمُسْلِمينَ فَلَمْ يُجِبْهُ فَلَيْسَ بِمُسْلِمٍ -هر كس صبح كند و به امور مسلمانان همّت نورزد، از آنان نيست و هر كس فرياد كمك خواهى كسى را بشنود و به كمكش نشتابد، مسلمان نيست.(كافى، ج 2، ص 164)(پایان)(ص 1)
پاسخ قسمت سوم :
چنان که ابلیس لعین خداوند سبحان را می شناخت و چنان که فرمود: این اهل کتاب، حضرت محمد صلوات الله علیه و آله را به عنوان رسول الله، به خوبی و مانند فرزاندشان می شناختند.
وقتی شناختی چه درست و چه نادرست چه کم و چه زیاد،با جان انسان گره خورد و عقیده شد؛ ایمان به آن ایجاد می گردد و این ایمان، برای او التزام عملی میآورد؛حال خواه شیطان پرست باشد، یا خداپرست.
و به این مجموعه می گویند:دین- التزام عملی، یعنی رعایت بایدها و نبایدها منطبق با آن شناخت و ایمان. همانطور که شرایط بدن ایجاب میکند که انسان برای ادامه حیات و سلامت، باید آب بنوشد و نباید از تشنگی هلاک شود و یا نباید سم بنوشد؛سایر بایدها و نبایدها نیز باید منطبق با شناخت خود و حقایق جهان هستی و اعتقادات باشد.
به عنوان مثال: برای کسی که اقتصاد چه کمونیستی و چه امپریالستی را زیر بنا و ربّ صاحب اختیار و تربیت کننده امور میداند و هدف وغایت کمالی رانیز برخورداری از اقتصاد قوی ثروت می داند، هیچ معنا ندارد که بگوید: باید کسب حلال داشت و نباید معاملات ربوی را انجام داد!
یا برای کسی مانند فرویدیسم، شهوت و غریزه جنسی را زیربنا و رب میداند و کمال را در ارضای جنسی میبیند، هیچ معنا ندارد که بگوید: نباید زنا یا تجاوز نمود نباید همجنس گرایی نمود نباید با حیوانات یا اشیا رابطه جنسی برقرار نمود و باید از طریق سالم و صحیح ارضای غریزه نمود!
چنان که سخن از اخلاقیات، ایثار، حقوق بشر و برای هر کسی که مادهگرا - ماتر یالیسم می باشد، بیمنطق است و با شناخت، جهان بینی و عقیده - دین او انطباق ندارد.
اسلام ومسلمان:
مسلمان نیز انسان است، پس مستثنا از این قواعد نمیباشد. او اگر مسلمان باشد، از جهانبینی توحیدی - اسلامی برخوردار می باشد و شناخت توحید و معاد، با جانش گره خورده و عقیده او شده می گردد و بالتبع تمامی بایدها و نبایدهایش نیز منطبق با ایمان و عقیده او میباشد. به این میگویند: دین اسلام و مسلمانی.
از این رو شاهدیم که اگر چه به لحاظ فقهی، هر که شهادتین را به زبان آورد، باید مسلمان محسوب گردد، اما حقیقت مسلمانی متفاوت است؛ چنان که رسول اکرم صلوات الله علیه و آله فرمودند:مَنْ اَصْبَحَ لا يَهْتَمُّ بِاُمورِ الْمُسْلِمينَ فَلَيْسَ مَنْهُمْ وَ مَنْ سَمِعَ رَجُلاً يُنادى يا لَلْمُسْلِمينَ فَلَمْ يُجِبْهُ فَلَيْسَ بِمُسْلِمٍ -هر كس صبح كند و به امور مسلمانان همّت نورزد، از آنان نيست و هر كس فرياد كمك خواهى كسى را بشنود و به كمكش نشتابد، مسلمان نيست.(كافى، ج 2، ص 164)(پایان)(ص 1)
- ۱.۴k
- ۰۷ اردیبهشت ۱۴۰۳
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط