سهراب سپهری:

سهراب سپهری:
خدا گر پرده بردارد ز روی کار آدمها!
چه شادی ها خورد بر هم.....
چه بازی ها شود رسوا.....
یکی خندد ز آبادی....
یکی گرید ز بربادی.....
یکی از جان کند شادی....
یکی از دل کند غوغا....
چه کاذب ها شود صادق.....
چه صادق ها شود کاذب....
چه عابدها شود فاسق.....
چه فاسق ها شود عابد....
چه زشتی ها شود رنگین.....
چه تلخی ها شود شیرین....
چه بالا ها رود پایین.....
چه اسفلها شود علیا....
عجب صبری خدا دارد
که پرده برنمیدارد!