ﻏﻤﯽ ﺩﺍﺭﺩ ﺩﻟﻢ ﺷﺮﺣﺶ ﻓﻘﻂ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻪ ﭘﺎﯼ ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺶ ﻫﻢ ﮔﺮﯾﻪ ﯼ ﺟﺎﻧﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻣﻦ ﺁﻥ ﺍﺑﺮ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺑﻐﻀﻢ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺟﺎﯾﯽ ﻧﻤﯽ ﺑﺎﺭﺩ

ﺑﺮﺍﯼ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮﺩﻥ ﻣﺮﺩ ﻫﻢ ﯾﮏ ﺷﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺒﯿﻪ ﺷﻤﻊ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﭘﺎﯼ ﺧﻮﯾﺶ ﻣﯽ ﺳﻮﺯﺩ
ﺩﻟﻢ ﺁﻏﻮﺵ ﮔﺮﻡ ﻭ ﻋﺸﻖ ﯾﮏ ﭘﺮﻭﺍﻧﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺷﻌﺮ ﮔﻔﺘﻢ ﺗﺎ ﺭﻗﯿﺒﻢ ﭘﯿﺶ ﺷﺎﻋﺮﻫﺎ
ﺑﮕﻮﯾﺪ ﻋﺎﺷﻘﺶ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻧﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻪ ﻗﺪﺭ ﯾﮏ ﻧﮕﺎﻩ ﺳﺎﺩﻩ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﺍﻣﺎ
ﺑﻪ ﻗﺪﺭ ﯾﮏ ﻧﮕﺎﻩ ﺳﺎﺩﻩ ﻫﻢ ﺣﺘﯽ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ..
دیدگاه ها (۲)

یڪ لحظہ نخور «حسرت» آن را ڪہ ندارےراضے بہ همین چند قلم «مال»...

گرچه هرشب استکان بر استکانت می زنندهرچه تنهاتر شوی آتش به جا...

من خرابم خواهشا ویرانه تر از این نکن..حال این دیوانه را مستا...

مایاد تورا در دل میخانه نهادیماین جان گران در ره جانانه نهاد...

ﺩﺭﺧﺘﻬﺎ ﻣﯿﻤﯿﺮﻧﺪ؛ﻋﺪﻩ ﺍﯼ ﻋﺼﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺩﺳﺘﯽ ﺭﺍ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ ؛ﻋﺪﻩ ﺍﯼ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط