ﮐﺴـــــــــﯽ ﻧﺒﻮﺩ ﺩﺭﯾـــﻦ ﮐﻮﭼـــﻪ ﯼ ﺯﻣﺴﺘﺎﻧﯽ

ﮐﺴـــــــــﯽ ﻧﺒﻮﺩ ﺩﺭﯾـــﻦ ﮐﻮﭼـــﻪ ﯼ ﺯﻣﺴﺘﺎﻧﯽ
ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﺴﯿﺮ ﺑﻪ ﻫــــﻤﺮﺍﻫﯽ ﺍﺵ ﺣﺴﺎﺏ ﮐﻨﻢ
ﻏﻤﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺳـــﺮِ ﭼﻬـــﺎﺭﺭﺍﻩ ﺯﻧـــــــﺪﮔﯽ ﺭﺍ
ﺑﻪ ﯾـــﻤﻦ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﻭ ﺧﺴﺘﻪ ﻭﺧــــــــــــﺮﺍﺏ ﮐﻨــﻢ
ﮐــــﺴﯽ ﻧﺒﻮﺩ ﺩﻭﺑــــــﺎﻟﻢ ﺩﻫﺪ ﺑﻪ ﭘــــــــﺮﻭﺍﺯﯼ
ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺎﺯ ﺭﺳﯿــــــــــﺪﻥ ﺑﻪ ﺍﻭ ، ﺷــــﺘﺎﺏ ﮐـــﻨﻢ
ﺣﻀـــﻮﺭ ﺑﺮﻓـــﯽ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯ ﻫـــــــﺎﯼ ﺯﻧـــــﺪﮔﯽ ﺭﺍ
ﺯ ﭼـــــﺸﻢ ﺭﻭﺷـــــﻦ ﺍ ﻭ ﮔــــﺮﻡِ ﺁﻓﺘـــــﺎﺏ ﮐﻨﻢ
ﮐﺴـــــــــﯽ ﻧﺒﻮﺩ ﺩﺭﯾﻦ ﺳﺎﯾﻪ ﻫـــﺎﯼ ﺗﻨﻬــــﺎﯾﯽ
ﻫﻤﻮ ﮐﻪ ﮔﻤــﺸﺪﻩ ﯼ ﻧﯿﻤﻪ ﺍﻡ ﺧـــــﻄﺎﺏ ﮐﻨـــﻢ
ﺑﮕﻮ ﭼﮕـﻮﻧﻪ ﺑﯿــــــــﺎﺑﻢ ﺧـــﻮﺩﻡ ﺩﺭﯾﻦ ﻣﺤــــــﺸﺮ
ﺑﮕـــﻮ ﭼــــﮕﻮﻧﻪ ﺯ ﺧــﻮﺩ ﺩﻭﺭ ﺍﺿــــــﻄﺮﺍﺏ ﮐﻨﻢ
ﺑﻪ ﻋﺸﻖ ﺗﮑﯿـــﻪ ﺩﻫـﻢ ﻣﻦ ﭼـــــﻮ ﮐﻮﺩﮎ ﺷﺎﺩِ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻓــــــــﺼﻞ ﻧﻮ ِﯼ ﺩﺭﺝ ﺍﯾــــــﻦ ﮐﺘﺎﺏ ﮐﻨﻢ
ﺍﻧﺠﯿﻼ ﭘﮕﺎﻫﯽ