شکستن بت‌ها

شکستن بت‌ها
کسانى که می خواهند در کلاسى از توحید اسم نویسى کنند، کسانى که می خواهند حرکت کنند و دل ‏هایشان را از غیر او جدا کنند، باید بت‏ هایشان شکسته شود.

در روایت هست:
«وَ عِزَّتِى وَ جَلالِى وَ مَجْدِى وَ ارْتِفَاعِى عَلى‏ عَرْشِى لَاقْطَعَنَّ  امَلَ کُلِّ مُؤَمِّلٍ غَیْرِى بِالْیَأْسِ»؛ 
به عزت و جلال و بزرگی خودم سوگند، هر کس به کسى جز من دل ببندد و جز من آرزویى داشته باشد، آرزویش بریده  مى‏ شود.

با این دید، توکل معنا پیدا می کند که در روایت آمده است: «کُنْ لِمَا لا تَرْجُو ارْجَى مِنکَ لِمَا تَرجُو»؛ به آنچه امیدد ندارى امیدوارتر باش! چون آنچه را که به آن امید دارى، قطعاً از تو می ‏بُرند.
استاد علی صفایی حائری
حرکت، ص۱۹۴