ﺷﺐ ﺳﺮﺩﯼ ﺑﻮﺩ .… ﭘﯿﺮﺯﻥ به ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻣﯿﻮﻩ ﻓﺮﻭﺷﯽ ﺯﻝ ﺯﺩﻩ

ﺷﺐ ﺳﺮﺩﯼ ﺑﻮﺩ .… ﭘﯿﺮﺯﻥ به ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻣﯿﻮﻩ ﻓﺮﻭﺷﯽ ﺯﻝ ﺯﺩﻩ
ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﻣﺮﺩﻣﯽ ﮐﻪ ﻣﯿﻮﻩ ﻣﯿﺨﺮﯾﺪﻥ … ﺷﺎﮔﺮﺩ ﻣﯿﻮﻩ ﻓﺮﻭﺵ
ﺗﻨﺪ ﺗﻨﺪ ﭘﺎﮐﺖ ﻫﺎﯼ ﻣﯿﻮﻩ ﺭﻭ ﺗﻮﯼ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻣﺸﺘﺮﯼ ﻫﺎ
ﻣﯿﺬﺍﺷﺖ ﻭ ﺍﻧﻌﺎﻡ ﻣﯿﮕﺮﻓﺖ …
ﭘﯿﺮﺯﻥ ﺑﺎﺧﻮﺩﺵ ﻓﮑﺮ ﻣﯿﮑﺮﺩ ﭼﯽ ﻣﯿﺸﺪ ﺍﻭﻧﻢ ﻣﯿﺘﻮﻧﺴﺖ
ﻣﯿﻮﻩ ﺑﺨﺮﻩ ﺑﺒﺮﻩ ﺧﻮﻧﻪ … ﺭﻓﺖ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺗﺮ … ﭼﺸﻤﺶ
ﺍﻓﺘﺎﺩ ﺑﻪ ﺟﻌﺒﻪ ﭼﻮﺑﯽ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻣﻐﺎﺯﻩ ﮐﻪ ﻣﯿﻮﻩ ﻫﺎﯼ ﺧﺮﺍﺏ
ﻭ ﮔﻨﺪﯾﺪﻩ ﺩﺍﺧﻠﺶ ﺑﻮﺩ … ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺵ ﮔﻔﺖ ﭼﻪ ﺧﻮﺑﻪ ﺳﺎﻟﻢ
ﺗﺮﻫﺎﺷﻮ ﺑﺒﺮﻩ ﺧﻮﻧﻪ … ﻣﯿﺘﻮﻧﺴﺖ ﻗﺴﻤﺖ ﻫﺎﯼ ﺧﺮﺍﺏ ﻣﯿﻮﻩ
ﻫﺎ ﺭﻭ ﺟﺪﺍ ﮐﻨﻪ ﻭﺑﻘﯿﻪ ﺭﻭ ﺑﺪﻩ ﺑﻪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﺵ … ﻫﻢ ﺍﺳﺮﺍﻑ
ﻧﻤﯿﺸﺪ ﻫﻢ ....
ﺑﭽﻪ ﻫﺎﺵ ﺷﺎﺩ ﻣﯿﺸﺪﻥ …
ﺑﺮﻕ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﺗﻮﯼ ﭼﺸﻤﺎﺵ ﺩﻭﯾﺪ ..ﺩﯾﮕﻪ ﺳﺮﺩﺵ ﻧﺒﻮﺩ !
ﭘﯿﺮﺯﻥ ﺭﻓﺖ ﺟﻠﻮ ﻧﺸﺴﺖ ﭘﺎﯼ ﺟﻌﺒﻪ ﻣﯿﻮﻩ .… ﺗﺎ ﺩﺳﺘﺶ
ﺭﻭ ﺑﺮﺩ ﺩﺍﺧﻞ ﺟﻌﺒﻪ ﺷﺎﮔﺮﺩ ﻣﯿﻮﻩ ﻓﺮﻭﺵ ﮔﻔﺖ : ﺩﺳﺖ
ﻧﺰﻥ ﻧِﻨﻪ ! ﻭَﺧﻪ ﺑﺮﻭ ﺩُﻧﺒﺎﻝ ﮐﺎﺭﺕ ! ﭘﯿﺮﺯﻥ ﺯﻭﺩ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ …
ﺧﺠﺎﻟﺖ ﮐﺸﯿﺪ ! ﭼﻨﺪ ﺗﺎ ﺍﺯ ﻣﺸﺘﺮﯾﻬﺎ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﮐﺮﺩﻧﺪ !
ﺻﻮﺭﺗﺶ ﺭﻭ ﻗﺮﺹ ﮔﺮﻓﺖ … ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺳﺮﺩﺵ ﺷﺪ ! ﺭﺍﻫﺶ
ﺭﻭ ﮐﺸﯿﺪ ﺭﻓﺖ …
ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻡ ﺩﻭﺭ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﯾﻪ ﺧﺎﻧﻤﯽ ﺻﺪﺍﺵ ﺯﺩ : ﻣﺎﺩﺭ
ﺟﺎﻥ … ﻣﺎﺩﺭ ﺟﺎﻥ ! ﭘﯿﺮﺯﻥ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩ … ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺯﻥ
ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩ ! ﺯﻥ ﻣﺎﻧﺘﻮﯾﯽ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺯﺩ ﻭ ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺖ ﺍﯾﻨﺎﺭﻭ
ﺑﺮﺍﯼ ﺷﻤﺎ ﮔﺮﻓﺘﻢ ! ﺳﻪ ﺗﺎ ﭘﻼﺳﺘﯿﮏ ﺩﺳﺘﺶ ﺑﻮﺩ ﭘﺮ ﺍﺯ
ﻣﯿﻮﻩ … ﻣﻮﺯ ﻭ ﭘﺮﺗﻐﺎﻝ ﻭ ﺍﻧﺎﺭ .…
ﭘﯿﺮﺯﻥ ﮔﻔﺖ : ﺩﺳﺘِﺖ ﺩَﺭﺩ ﻧِﮑُﻨﻪ ﻧِﻨﻪ ..… ﻣُﻮ ﻣُﺴﺘَﺤﻖ
ﻧﯿﺴﺘُﻢ !
ﺯﻥ ﮔﻔﺖ : ﺍﻣﺎ ﻣﻦ ﻣﺴﺘﺤﻘﻢ ﻣﺎﺩﺭ ﻣﻦ … ﻣﺴﺘﺤﻖ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺷﻌﻮﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻧﻮﻉ ﺗﻮﺟﻪ ﮐﺮﺩﻥ …ﺍﮔﻪ ﺍﯾﻨﺎﺭﻭ
ﻧﮕﯿﺮﯼ ﺩﻟﻤﻮ ﺷﮑﺴﺘﯽ ! ﺟﻮﻥ ﺑﭽﻪ ﻫﺎﺕ ﺑﮕﯿﺮ !
ﺯﻥ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺟﻮﺍﺏ ﭘﯿﺮﺯﻥ ﻧﻤﻮﻧﺪ … ﻣﯿﻮﻩ ﻫﺎﺭﻭ ﺩﺍﺩ ﺩﺳﺖ
ﭘﯿﺮﺯﻥ ﻭ ﺳﺮﯾﻊ ﺩﻭﺭ ﺷﺪ …
ﭘﯿﺮﺯﻥ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﯾﺴﺘﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺭﻓﺘﻦ ﺯﻥ ﺭﻭ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯿﮑﺮﺩ …
ﻗﻄﺮﻩ ﺍﺷﮑﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﭼﺸﻤﺶ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻏﻠﺘﯿﺪ ﺭﻭﯼ
ﺻﻮﺭﺗﺶ … ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﮔﺮﻣﺶ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ … ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﻟﺮﺯﺍﻧﯽ
ﮔﻔﺖ : ﭘﯿﺮ ﺷﯽ ﻧﻨﻪ .… ﭘﯿﺮ ﺷﯽ ! ﺧﯿﺮ ﺑﯿﺒﯿﻨﯽ ﺍﯾﻦ ﺷﺐ