بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
پرسش از چرایی فضل خداوند متعال، خوب و لازم است، چرا که سبب شناخت بیشتر می شود؛ اما هرگز نگویید که خداوند سبحان چه باید بکند و چه نباید بکند؛ چرا که خالق، علیم، حکیم، مالک و ربّ اوست. بشر حتی برای رشد، کمال و رستگاری خودش نیز نمیداند چه باید بکند و چه نباید بکند؛ بلکه حق تعالی او را با عقل و وحی، معلمان و مربیانش، تعلیم میدهد.
1- هر چه هست، تجلی اسمای إلهی میباشد. او رحمان و رحیم است، پس وجود بخشی دارد - علیم است، پس تعلیم میدهد - قادر است، پس اندازهگذاری میکند - رازق است، پس رزق میدهد - ربّ است، پس ربوبیّت مینماید - غفار است، پس میآمرزد - صاحب فضل است، پس تفضل می نماید: وَإِنَّ رَبَّكَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَايَشْكُرُونَ -و یقیناً پروردگارت بر مردم دارای فضلی بزرگ است، ولی بیشترشان سپاس نمیگزارند.(سوره نمل آیه 73)
2- فضل، یعنی: فزونی و بدیهی است هیچ دو چیزی و هیچ دو فردی، از هر حیث با هم مساوی نیستند و هر کدام نسبت به دیگری، برتریهایی دارند؛ حتی فرمود که پیامبران نیز نسبت به یکدیگر، فضیلت هایی دارند.
تفضل خدا، یعنی فزون بخشی او؛ و بدیهی است که اگرتفضل ننماید، هیچ نظم و تعاملی برقرار نمیگردد و هیچ رشدی نیز صورت نمیپذیرد و همگان به قهقرا میروند و هلاک می شوند.
وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ وَأَنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ حَكِيمٌ - و اگر فضل و رحمت خدا شامل حال شما نبود و اينكه او توبه پذير و حكيم است گرفتار مجازات سخت الهی میشديد.(سوره نور آیه 10)
3 - هر نعمت مادی یا معنوی که به بندگانش میدهد، از علم، حکمت و فضل اوست؛ چرا که آدمی به خودی خود، قابلیت برخورداری از نعمات را ندارد.
گناهان، مانع از برخورداری آدمی از تفضل بیشتر میگردند، لذا استغفار و توبه، سبب مرتفع شدن موانع در متنعم شدن از فضل الهی می گردند: وَأَنِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ يُمَتِّعْكُمْ مَتَاعًا حَسَنًا إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى وَيُؤْتِ كُلَّ ذِي فَضْلٍ فَضْلَهُ وَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ كَبِيرٍ -پیامبران گفتند : و اينكه از پروردگار خويش آمرزش بطلبيد، سپس به سوی او باز گرديد تا بطرز نيكوئی شما را تا مدتی معين از مواهب زندگی اين جهان بهره مند سازد، و به هر صاحب فضيلتی بمقدار فضيلتش ببخشد،و اگر از اين فرمان روی گردان شويد، من بر شما از عذاب روز بزرگی بيمناكم.(سوره هود آیه 3)(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
پرسش از چرایی فضل خداوند متعال، خوب و لازم است، چرا که سبب شناخت بیشتر می شود؛ اما هرگز نگویید که خداوند سبحان چه باید بکند و چه نباید بکند؛ چرا که خالق، علیم، حکیم، مالک و ربّ اوست. بشر حتی برای رشد، کمال و رستگاری خودش نیز نمیداند چه باید بکند و چه نباید بکند؛ بلکه حق تعالی او را با عقل و وحی، معلمان و مربیانش، تعلیم میدهد.
1- هر چه هست، تجلی اسمای إلهی میباشد. او رحمان و رحیم است، پس وجود بخشی دارد - علیم است، پس تعلیم میدهد - قادر است، پس اندازهگذاری میکند - رازق است، پس رزق میدهد - ربّ است، پس ربوبیّت مینماید - غفار است، پس میآمرزد - صاحب فضل است، پس تفضل می نماید: وَإِنَّ رَبَّكَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَايَشْكُرُونَ -و یقیناً پروردگارت بر مردم دارای فضلی بزرگ است، ولی بیشترشان سپاس نمیگزارند.(سوره نمل آیه 73)
2- فضل، یعنی: فزونی و بدیهی است هیچ دو چیزی و هیچ دو فردی، از هر حیث با هم مساوی نیستند و هر کدام نسبت به دیگری، برتریهایی دارند؛ حتی فرمود که پیامبران نیز نسبت به یکدیگر، فضیلت هایی دارند.
تفضل خدا، یعنی فزون بخشی او؛ و بدیهی است که اگرتفضل ننماید، هیچ نظم و تعاملی برقرار نمیگردد و هیچ رشدی نیز صورت نمیپذیرد و همگان به قهقرا میروند و هلاک می شوند.
وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ وَأَنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ حَكِيمٌ - و اگر فضل و رحمت خدا شامل حال شما نبود و اينكه او توبه پذير و حكيم است گرفتار مجازات سخت الهی میشديد.(سوره نور آیه 10)
3 - هر نعمت مادی یا معنوی که به بندگانش میدهد، از علم، حکمت و فضل اوست؛ چرا که آدمی به خودی خود، قابلیت برخورداری از نعمات را ندارد.
گناهان، مانع از برخورداری آدمی از تفضل بیشتر میگردند، لذا استغفار و توبه، سبب مرتفع شدن موانع در متنعم شدن از فضل الهی می گردند: وَأَنِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ يُمَتِّعْكُمْ مَتَاعًا حَسَنًا إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى وَيُؤْتِ كُلَّ ذِي فَضْلٍ فَضْلَهُ وَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ كَبِيرٍ -پیامبران گفتند : و اينكه از پروردگار خويش آمرزش بطلبيد، سپس به سوی او باز گرديد تا بطرز نيكوئی شما را تا مدتی معين از مواهب زندگی اين جهان بهره مند سازد، و به هر صاحب فضيلتی بمقدار فضيلتش ببخشد،و اگر از اين فرمان روی گردان شويد، من بر شما از عذاب روز بزرگی بيمناكم.(سوره هود آیه 3)(ادامه دارد...)
- ۸۰
- ۰۲ اسفند ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط