کورش تو آسوده نخواب ، بیدار شو که ما همه خوابیم، بیدار شو

کورش تو آسوده نخواب ، بیدار شو که ما همه خوابیم، بیدار شو یک بار دگر ملت خسته و گرسنهٔ خویش را آبادی ببخش . ملتت زیر سلطهٔ تازیان به راه جهل و نادانی رفتند.کورش تو که از آزادی دینی دم زدی و محبوب شدی امروز آزادی دینی گناه است. تورا به آن یگانه یزدان مقدست بیدار شو و ننگ بيخودي را از انسانهای روشن فکر و دوستدارت را پاک کن ، کورش آسوده نباش که ما آسوده نیستیم ، میدانم که از دست مردمي که حتی زادروز و مرگ توراهم نمیدانند دل آزرده اي، میدانم دلگيري از اینکه مردمانت در تمام زندگي خویش سنگهای آرامگاه تورا حس نکردند و در عوض سالی‌ ده بار پنجره های فولادی بارگاه آب زادگان را طواف میکنند،میدانم دلگيري كه مردمت به جای بوسه زدن بر آرامگاهت یادگاری روی آن مینویسند. کوروش بیدار شو.دیگر ما خواب خوابیم؛گرسنه ايم،تهي دستيم،ستم ديده ايم.اما نه!آسوده بخواب،بیدار نشو و به این دنیا پا نگذار چون اگر سخنان آزادی منشانه ي خویش را به زبان بیاوری مردم برای دیدن اعدامت هجوم می آورند كورش بخواب،بخواب که این ایرانت دیگر ایران نیست،جمهوری اسلامیست،مرز پر گهری نیست،خاکی نیست،وطنی نیست، آبی نیست،دریای کاسپین نیست،شاخاب پارس کجا بود؟نامش را گذاشتند خلیج عرب،طاق بستان کجا؟هرات کجا؟نخجوان و ایروان کجا؟تو معبد در اورشلیم می سازی؟کورش تمام شد آن همهٔ رویاهای شیرین تاریخی ما که تو آنرا به وجود آوردی.کشورت را از دروغ و خشکسالی در امان میخواستی؟امروز هم خشکسالی داریم هم دروغ. پس کورش بخواب اما راحت نخواب چرا که در نزدیکی‌ آرامگاهت سدی ساختند،در آینده،کودکان كورش شاه رانخواهند شناخت چون نامت را از كتاب هاي درسي خط زدند.پدر مرا ببخش،اینها بود که ٢٥ سده پس از پادشاهي تو گریبان مردم ايرانت را گرفته . من میروم و پنهانی به تندرستي ات شرابی‌ بنوشم.این را بدان که شاید پس از این نامه به همت برادران بسیجی‌ به جرم نوشيدن شراب و سخن گفتن با تو زنداني شوم.بدرود پدر،بدرود.