*راز دل*

*راز دل*


کیهان:
کارم تموم شده بود ساعت رو نگاه کردم همینکه خواستم از در برم بیرون احسان جلوم سبز شد اخم کردم
- اینجا چیکار می کنی ؟
احسان : کیهان بزار باهات حرف بزنم
- ببین من باهات حرفی ندارم چند سال پیش حرفهات رو زدی
احسان دستمو گرفت دستمو کشیدم
احسان : کیهان قسمت میدم
- گفتم حرفی ندارم برو دیگه هم سرراه من سبز نشو
از پله ها اومدم پایین رفتم طرف ماشینم صداش از پشت سرم اومد
- می دونم تو کمک کردی برای نازنین .خیلی مردی
سوار ماشین شدم اومد جلو ماشین بوق زدم کنار نمی رفت
پیاده شدم وگفتم : برو کنار چرا نمی فهمی
احسان : چرا نمی زاری جبران کنم
- نیازی نیست نمی فهمی میگم نمی خوام باهات حرف بزنم
سوار شدم ماشینو دور زدم دنبال ماشین اومد عصبی زدم رو فرمون وشماره مهران رو گرفتم
مهران : بله آقا کیهان
- مهران نگفتم نفهمن من کمک مالی کردم
مهران : درمورد دوستتون حرف می زنید
- دوستم نیست .چرا گفتی؟!
مهران : آقا من که نگفتم قسم می خورم یکی رو فرستادم که نمی شناختن
- خیلی خوب حالا چیکار کردن
مهران : انگار حالشون بهتر شده دکتراش گفتن بیشتر بخاطر مریضی روحیه تا خود بیماریش
- خیلی خوب خدا حافظ حرف می زنیم
به خونه زنگ زدم بانو خانم برداشت
بانو: الو بفرمایید
- سلام مامان بانو به ماه وش بگو آماده بشه بریم خرید
بانو: چشم پسرم
تا رسیدم خونه ماه وشم آماده دم در منتظرم بود نشست وگفت : سلام چرا میومدی داخل
- دلم خواست بریم بیرون .چطور مگه قیافه ام بده ؟
اخمی کردوگفت : خیلی هم خوبی گفتم بیای یکم استراحت کنی .کجا می ریم؟!
- حوس خرید کردم هوا هم سرد شده دیگه
نگام کردولبخند زد گونه اش رو کشیدم جیغش دراومد
با حرص گفت : چرا لپم رو می کشی
- دوست دارم
لپشو ماساژ داد وگفت : درد اومد
راست می گفت بدجور قرمز شده بودخندیدم وگفتم : مثله این بچه تپلی ها هستی همش لپی
جیغ زد وگفت : کیهان
بعد تو اینه خودشو نگاه کرد وگفت : بده یعنی
لبخند زدم وگفتم : نه عزیزم خیلی هم خوبه
تا رسیدیم مرکز خرید سر به سرش می زاشتم واون حرص می خورد وجیغ می کشید