خوبیِ چَت همین است،

خوبیِ چَت همین است،
هَر وقت بخواهی چیزی میگویی و هر وَقت نمیخواهی نمیگویی و بدونِ خداحافظی گم میشوی.
میتوانی با بُغض بِخندی و هیچکس نفهمَد داری گریه میکنی،
می توانی جَواب حَرفی را که دوست نداری نَدهی،
دست‌هایَت را زیر چانِه بزنی و خیره شوی به مانیتور و بِگویی سرم شلوغ است،
میتوانی پشتِ کامپیوتر بِنشینی و خاموش شوی و در یِک لحظه اسمَت لایِ اسم آدمها گم شود و هیچ کَس نگرانَت نشود ...