امشب دیرتر باید میرفتم خونه چون قرار بود شرکت رو آماده و

امشب دیرتر باید میرفتم خونه چون قرار بود شرکت رو آماده و تزیین کنیم ...
برای همین به لارا پیامک دادم که دیر میام خونه ...
اون درست مثل مامانا بود وقتی یک دقیقه دیرتر میومدم دعوام میکرد و نگران میشد ...

برای همین زود بهش پیامک دادم و خطر جان باختگی خودم جلوگیری کردم ....
خانم پارک ما رو ب چند گروه تقسیم کرد و هر قسمتی از شرکت رو ب یک گروه داد
و از اونجایی که در وجود من چیزی جز بدشانسی نبود با کانگ سو توی یک گروه افتادم ....
کانگ سو بادکنک ها رو با دستگاه باد میکرد و من اونا رو با چسب روی نقاط مختلف چسب میزدم ....
دیگه داشت تموم میشد و تقریبا آخرین بادکنک مونده بود
تا چسب رو زدم و خواستم از صندلی بیام پایین پایهٔ صندلی روی زمین لغزید و من در حال افتادن بودم ...
چشامو بسته بودم و تقریبا منتظر برخورد خودم با زمین بودم ولی با گرمی دو تا دست که دورم حلقه شد چشمامو با تندی باز کردم و با صورت کانگ سو که این دفعه خیلی نزدیک تر از دفعه های قبل جلوی چشمام بود مواجه شدم ...
مثل همیشه و البته تندتر از همیشه قلبم شروع کرد به تالاپ تلوپ...
قلبم سخت و پی در پی این کار رو تکرار کرد و هر چی خون داشت رو وارد گونه هام کرد ...
تقریبا چند ثانیه هر دو توی همون حالت موندیم که خود کانگ سو پیش قدم شد و منو از بین دستاش گذاشت پایین .....
بعد از اون .....