:

:
اگِه گُف بایَد بِرم جلوشُ نگیر
وقتی بخواد برِه میٓره ...
ولی هَمون فرصتِ آخَرین لحظرُ ...
مِهربون باش بخندُ :)
دست عَ خاطرِه ساختن بَرنَدار؛
بزن زیر دماغِش بگو
احمق جون نری بگیٓ بد بودآ...
گریه نُکن بخندْ :)
بازوشُ نیشگون بگیٓر ...
بهش نَگو دوس ندارم؛
حرفایی که به من زدیُ ...
به یکی دیگه بِزَنی
نصیحت نکن نفرین نکُن ...
فقط لَحظه آخر بازمْ ...
از ته قلبت دوسِش داشته بآش :)
انگاری قَراره بمیرِه ...
وقتی رفت بزن زیر گریه ...
یِه هفتِه یه ماه یِه سال؛
همچین که خالی شُدی ...
یه شب یِه زمین خوش آبُ هوا
گیر بیارُ یه چاله بِکن...
خاطره هاتُ بریز داخلشُ :)
روش خاک بِریز...
یه شاخه گُل بذار سر قَبرش
بشین یه فاتحَم بِخون...
آخرین تصویر تُ ازش میشِه؛
خاکسپاری مُجللُ روزی کِه مُرد :)
ولی آخرین تصویر اون...
از تو میشِه یِه آدمِ
مهربونِ تکرار نشُدنی :)
اون هربار که یادِت بیُفتِه میمیرِه...
فک کنم این انتقام منصفانه باشِه ؛)