‍ ما در گذر روزها مانده ايم

‍ ما در گذر روزها مانده ايم
روزها مي گذرند با تكه هاي خالي در ميان لحظاتشان
باور كردنش سخت است
در روزهايي نفس مي كشيم كه خالي از اميد اند
اميد شايد قابل تحمل ترين كمبود اين روز هاست
اميد نگاهش رو به آينده است
ولي اين روزها از خودشان هم خالي اند
از دليلي براي بودن هم خالي شده اند
ولي در عجبم چگونه اين روزهاي بي هويت خالي از گذشته ،حال،آينده در گذرند؟
شايد هم نمي گذرند ،تكه اي از قلب و روحمان را براي خود نگه ميدارند
و ما به آن چه كه از روحمان مي گيرند ميگوييم گذر!!

« ساناز خدادادى »