بیا به عاشقی و شعر متهم باشیم ...

بیا به عاشقی و شعر متهم باشیم ...
بیا بهانه نگیریم عشق هم باشیم ...

بیا تمام مسیر عبور باران را...
بدون چتر بخندیم ! هم قدم باشیم ...

بیا زیاد بمانیم پیش همدیگر ...
بیا زیاد ببوسیم ' ضد کم باشم ...

درست نیست که با هم معاشرت نکنیم
صلاح نیست که اینقدر محترم باشیم

موافقی که در آغوش هم خراب شویم ؟
شبیه شبنم گلبرگ غرق نم باشیم ؟

چقدر دوری و حسرت ؟ چقدر تنهایی ؟
چقدر ملعبه ی دست های غم باشیم ...

چرا به کام دل همدگر عسل نشویم ؟
چرا جدا ز هم و تلخ مثل سم باشیم ؟

بیا به عاشقی و شعر متهم باشیم ...
بیا بهانه نگیریم ' عشق هم باشیم ...*