part

part ⁸
سویونگ رو زیر اب برد و حباب های هوا به بالای اب میومد بعد از چند ثانیه حباب ها کم میشد که از موهای سویونگ میگیره و میکشتش بالا سویونگ نفس نفس میزد و بلند بلند گریه میکرد)
_دیدی؟ کشتنت 1دقبقه هم طول نمیکشه(لبخند) بیا بریم خشکت کنیم.(دوباره سویونگ رو بغل گرفت و برد اتاق خواب)
-شب بخیر پرنسس...

(فردا صبح)
+ا..... اخ.... اخ بدنم(با گریه روی تخت تکون میخورد که تهیونگ از پشت بغلش کرد)
_چون تازه انجامش دادی درد داره(دیگه خودتون بفهمید 😐)
+ازت..... ازت متنفرم.... از تمام وجودت متنفرم... از تمام هیکلت متنفرم.... از زنده و مردت متنفرم(گریه)
_هیششش...(پوزخند) تو که نمیخوای دوباره بیهوش بشی.... میخوای؟
+(فقط گریه میکرد)
_انقدر گریه نکن!(عصبی)
+(هق هق از شدت گریه)
_بهت میگم گریه نکن!
(عربده زد و همراه فریاد سیلی محکمی به صورت سویونگ زد اما این نه تنها سویونگ رو ساکت نکرد بلکه باعث شدت گریه هم شد تهیونگ وقتی دید سویونگ دست از گریه برنمیداره پس سویونگ که فقط دورش پتو پیچیده شده بود رو بغل کرد و به انباری برد.... انباری سرد و مرطوب بود.... بوی نفت هم به شکل ظریفی توی مغز میپیچید)
+چ... چیکار میخوای بکنی؟ ها؟
_تا امشب اینجا میمونی
(نزدیک در شد تا ببنده صدای اجوما برای اروم کردن همه جا رو پر کرده بود که صدای سویونگ هم اضافه شد)
+نه.... نه تهیونگ.... نه.... نه!(فریاد)
_(در رو بست)

(شب ساعت 20:30)
(تهیونگ دستور داد در انبار رو باز کنن اما کسی بهش نگاه نباید بکنه)

ساعت 00:00شده بود اما سویونگ بیرون نیومده بود پس خود تهیونگ رفت... وقتی داخل انبار رفت دید سویونگ افتاده و رنگ از صورتش پریده... نفساش اروم و با مکث بود تهیونگ با پا کمی به سویونگ زد اما ریکشنی نشون نداد حتی ناله هم نکرد... تهیونگ بعد از چندین دقیقه نگاه سویونگ رو بلند کرد جوریکه انگار تهیونگ ابر قهرمانه و حالا داره سویونگ رو نجات میده... اما تنها مشکل اینه که ابر قهرمان داستان همون ادم بدِ داستانه... درست مثل یه شخصیت دو قطبی... تهیونگ داشت سویونگ رو از کی نجات میداد از خودش؟)