کاش وقتی ابر غم به گلوی کوچکت می‌رسد، از یاد نبری شانه‌ای

کاش وقتی ابر غم به گلوی کوچکت می‌رسد، از یاد نبری شانه‌ای در کار نیست، و بهتر است بپذیری همیشه قرار است در آغوش باد گریه کنی. زیرا رنج تنهاست، و رنجور تنهاتر.