منم یک سر و صد سودا

منم یک سر و صد سودا
منم یک تن و صد تنبورو یکصد بوق و کرنا
عشق را در پستوی خانه نهان می پرورانم
عاشقی را با تمام ِقصه های ِتلخ و شیرینش حکایت می کنم هر شب
تو را در آرزو هایم دعایت می کنم هر شب
خودت می دانی اما من صدایت می کنم هر شب
واز دست ِرقیبانم شکایت می کنم هر شب
مرا زیبای من عشقی به جز آزاده گی نیست
دلم خالی است
اما جای پای برده گی نیست
وچیزی بدتر از احساس ِشرم از بنده گی نیست
حکایتهای من یک گردن از سر ها سر است
یک هزارو یک شب ِدیگر بگویم کمتر است
نازکم ، ناز ِشقایقها کشیدن بهتر است
یار ِمن هستی بگو؟
معشوقه می خواهم چه کار
با دلم هستی بگو؟
نفرین بر این دل شوره های بیقرار...
ⓑⓐⓡⓐⓝ💌