عاشقش بودم ولی هرگز مرا یار نرد

عاشقــــش بــودم ولـــی هرگــز مــرا یارے نڪرد

در نبـــرد بــا رقیــب از مــن هوادارے نڪرد

بـــر در و دیــوار ڪوبیـدم
بـــراے بودنـش

او بـــراے مانـدن خود هیـــچ اصرارے نڪرد

اشڪ چشمم را بگویــم؟هیــچ ابرے تـا بحـــال

از دل خــود اینقدَر سیــلاب را جــــارے نڪرد

بعـد از او آنقــدْر غــم خــوردم وَ نالیـــدم ڪه هــیچ

مادرے در ســـوگ فـــرزندش چـــنین زارے نڪرد

مثل یڪ سیـــگار مــن را زیــر پاهـــایش فشــرد

نــہ چنــین ڪاری ڪسی با هیـــچ سیگـــارے نڪرد

پـــاے مــن نگـــذار ضــعف ایـــن غـــزل، تقصـــیر اوســت

طبـــع شعـــرم نیــز دور از او مـــرا یارے نڪرد...