اگرچه گفت حافظ ازمسیر عشق و مشکل ها

اگرچـه گفـت حـافظ از،مسـیر عشـق و مشـکل هـا
ولـی سـاقی تماشـا کـن، چـه کـرده عشـق بـا دلــــها

من آن دریای احساسم، کـه بـــــا نــــــازِ نسـیم تـو
چو موج عاشقی آیـــم ،بـه مهمـانی ســــــاحل هــــا

چشــیدم طعــم عشــقی را،کــه آواره کـــــند دل را
مسیر و مقصـدم عشـق اسـت ،میـــــان جملـه منزلهـا
بگفـــــــتا مدعی بـــــا من، ردای عقـل بـر تـن کُـن
اگـر عشــق اســت گمراهــی، منم گمــراهِ باطـــل هــا

می و سـجاده وکعبـه، شـــده بـی رنـگ بـی عشـقت
به دسـت پیرعشـق آیـد،عجب رنگـی بـه محفـل هـا

مـن از تـــــاریکی شـبها ،نـدارم بـیم چـون او هسـت
میـان قلب مـن موجیسـت، کـه آتـش زد بـه حاصـلها

اگردیـوانگی درد اسـت، مـنم مجنـون مـنم شیــــدا
گمـــــانم عاشـقی هـم شد،اسـیرِدسـت غــــافل هـا

سـفر کُـن بـاز پروانـه،بـه سـوی حاضـر غـــــایب
نـدارد عاشـقی جرمـی ،بـه جـز تردیـد عاقـــــل هـا