چه عشقها که در مسیر سرخوشی هامان

چه عشقها که در مسیر سرخوشی هامان
لِه می شوند
چه خاطراتی که نامشان عاشقانه هاست
و خاک می خورند آن گوشه
کنار تاریخ عاشقیمان..
تنها
حکایتِ بی تفسیر
دل   است
که به قدرِ جاده ی عاشقیمان
قد می کشد
بزرگ می شود
طپنده تر می شود
انگار تمام خامیِ کودکانه اش را
می بخشد به روزگار
و دور از هیاهویِ زندگی
همین "دل"ِ قد کشیده ی بزرگ
کوچک می شود
تنگ می شود
آب می شود
و تمامش خلاصه می شود در یک قطره اشک و می غلطد رویِ گونه ها جایی که عشق حک شده با مُهرِ لبهایش