زدست کوته خودزیربارم/

زدست کوته خودزیربارم/
که ازبالابلندان شرمسارم/
مگرزنجیر مویی گیردم دست/
وگرنه سربه شیدایی برآرم/
زچشم من بپرس اوضاع گردون/
که شب تاروزاختر می‌شمارم/
بدین شکرانه می‌بوسم لب جام/
که کرد آگه ز راز روزگارم/
اگر گفتم دعای می فروشان/
چه باشد حق نعمت می‌گزارم/
من از بازوی خود دارم بسی شکر/
که زور مردم آزاری ندارم/

سری دارم چوحافظ مست لیکن/
به لطف آن سری امیدوارم/
✍ 🖋 #