بِسم اللّه الرّحمن الرّحیم

بِسم اللّه الرّحمن الرّحیم

شیخ مفید به سند خود از عبدالله بن محمد تمیمی آورده است که مرد سال خورده ای از عبد قیس و او از طاووس نقل کرده که می گفت: سالی در مکه به هنگام شب داخل در «حجر» گردیدم . نا گاه علی بن الحسین علیه السلام را مشاهده کردم که وارد بر حجر گردید و به نماز ایستاد من هم به تماشای او ایستادم تا آنگاه که از نماز فراغت یافت و سر بر خاک گذاشت تا با خدای خودمناجات کند . جلوتر رفتم و گوش دادم چنین می گفت: « عبیدک بفنائک ، مسکینک بفنائک ، فقیرک بفنائک ، سائلک بفنائک » « بنده ی کوچک تو بر در خانه ی توست، بیچاره ی تو بر در خانه ی توست ، محتاج تو بر در خانه ی توست ، گدای تو بر در خانه ی توست.»
طاووس می گوید این کیفیت چنان قلبم را فشرد که اشکم سرازیر شد از آن روز به هر بلایی که مبتلا شدم مناجات علی بن الحسین«ع» را به لب آوردم و از آن بلا خلاصی یافتم .
منبع: ارشاد مفید ج 2ص144 و مناقب ابن شهر آشوب ج3 ص 289