ویرانه ام پُر می شود از عطر گیسویت

ویرانه ام پُر می شود از عطر گیسویت
با با کجا بودی...چرا خاکی شده مویت
.
پیدا نکردم جای سالم در سرت بابا
تا بوسه ای برچینم از مابِین ابرویت
.
پرواز کردم سوی تو اما زمین خوردم
این روزها زخمی شده بال پرستویت
.
سجاده ام را پهن کردم کنج ویرانه
من هم شبیه عمه ام هستم دعاگویت .
این است روز و شب دعایم: کاش من را باز
یک بار دیگر می نشاندی روی زانویت
.
احسان_نرگسی
حضرت_رقیه
┅═══✼❉❉✼═══┅