ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺪ ﺩﻝ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯿﺎﻥ ﺟﻤﻊ ﻫﻢ ﺗﻨﻬﺎﺳﺖ

ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﺪ ﺩﻝ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﯿﺎﻥ ﺟﻤﻊ ﻫﻢ ﺗﻨﻬﺎﺳﺖ
ﻣﺮﺍ ﺍﻓﮑﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺗﻨﮕﯽ ﮐﻪ ﻧﺎﻡ ﺩﯾﮕﺮﺵ ﺩﺭﯾﺎﺳﺖ
ﺗﻮ ﺍﺯ ﮐﯽ ﻋﺎﺷﻘﯽ؟ ﺍﯾﻦ ﭘﺮﺳﺶ ﺁﯾﯿﻨﻪ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﻣﻦ
ﺧﻮﺩﺵ ﺍﺯ ﮔﺮﯾﻪ ﺍﻡ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﻣﺪﺕ ﻫﺎﺳﺖ ،ﻣﺪﺕ ﻫﺎﺳﺖ
ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﺩﯾﺪﻥ ﺭﻭﯼ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺧﯿﺮﻩ ﺍﯾﻢ ﺍﯼ ﻋﺸﻖ
ﺍﮔﺮ ﺁﻩ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺁﯾﯿﻨﻪ ﭘﯿﺪﺍ ﻧﯿﺴﺖ ﻋﯿﺐ ﺍﺯ ﻣﺎﺳﺖ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﯽ ﻋﺸﻖ ﭼﯿﺰﯼ ﻧﯿﺴﺖ ﺟﺰ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﯾﮏ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺍﮔﺮ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﺧﻮﯾﺶ ﺑﺎﯾﺪ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮﺩ ﺍﯾﻨﺠﺎﺳﺖ
ﻣﻦ ﺍﯾﻦ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ ﺳﯿﻠﯽ ﺍﻣﻮﺍﺝ ﺑﺮ ﺳﺎﺣﻞ
ﺗﺤﻤﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ﺟﺎﻧﮑﺎﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺟﺎﻧﻔﺮﺳﺎﺳﺖ
ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻓﮑﺮﻡ ﮐﻪ ﺩﺭ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﭘﯽ ﺩﺭ ﭘﯽ
ﺍﮔﺮ ﺟﺎﯾﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﺮﮒ ﺑﺎﺷﺪ! ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺯﯾﺒﺎﺳﺖ ...