وچه زیباست تو را داشتنت  هر چه باید همه را داشتنت

وچه زیباست تو را داشتنت  هر چه باید همه را داشتنت

من حسودم که تو باید با من ولی افسوس همه ی شهر تو را داشتنت

من رها عاشق تنهایی خویش تو ولی عاشق تنهایی و خویش

و چه دلگیر شده پاییزم اسمان ابری و برگا هی میریزن

تو گمان میکنی خوشحالم همه چیزم روال است و دلی خوش دارم

تو نمیدانی که نابود شدم و نشستم سر طابوت خودم

تو نمیفهمی چطور غمگینم تو خدایی شده ای در دیدنم

که خدا خالق عشق است ولی

من سکوتم به تو میگفت نری