ما که موهامونو خودمون میبافیم و هی میریم جلو آینه و به با

ما که موهامونو خودمون میبافیم و هی میریم جلو آینه و به بافتی که از گوشه ی گردنمون آویزون‌ شده نگا میکنیم.
شب هم میریم سراغش تا بازش کنیم.
خب سخته با موهای بافته شده،خوابید.
خلاصه که من سختمه اونجوری بخوام بخوابم. ولی میدونی؟! از اون سخت تر اینه که بازم باید خودم موهامو وا کنم و بریزم‌ رو شونه هام.
مثلا اگه یه جفت دست باشه آروم آروم موهامو وا کنه و بعد،اون پیچ و تاب خورده های خرمایی رو بریزه رو‌ شونه م خیلی بهتر میشه.مگه‌ نه ؟ :) لازم نیست بگم که میخوام اون دستا،دستای تو باشه.
خودت اینارو میدونی دیگه؟