اگر چه باز زدم زیر هر قرارم من

اگر چه باز زدم زیر هر قرارم من
نبند در به رویم با تو کار دارم من

گناه‎کارم اگر چه امیدوارم من
ترحّمی بکن امشب که زار زارم من

سلامتی تنم را به معصیت دادم
مریضِ خواهشِ نفسم، برس به فریادم

دعای خِیر نکردم دعا مصیبت شد
شفا ز غیر گرفتم شفا مصیبت شد

به سجده رفتم و دیدم ریا مصیبت شد
نماز و روزه‎ی من شد قضا مصیبت شد

کسی شدم که به نفس احترام می‎کردم
سرِ حلالِ تو فکرِ حرام می‌کردم

گذشت شورِ جوانی چه قدر پیر شدم
ز ناتوان شدنم سوختم، حقیر شدم

غرورِ کاذب من رفت و سر به زیر شدم
گناه، چیره به قلبم شد و اسیر شدم

گدای خلق شدم از مواجب افتادم
ز فیضِ مستحب و فیضِ واجب افتادم

دوباره سفره‎ی لطف تو وا شده این شب‎ها
دوباره مجلسِ گریه به پا شد این شب‎ها

زمان عاشقیِ بنده‌ها شد این شب‎ها
تمامِ خواهش من کربلا شد این شب‎ها

که این حرم همه‎ی عمر قبله‎گاه من است
پناه عالمیان تا ابد پناه من است

تپش تپش دل زهرا حسین می‌خواند
مسیح بهر مداوا حسین می‌خواند

چه کرده است که دنیا حسین می‌خواند
نماز میت مارا حسین می‌خواند

کسی نبود بخواند نمازِ آقا را
به سُمّ اسب کشیدند خُمس طه را

کسی نبود که حتّی کفن کند او را
«لباسِ کهنه‎ی» او را به تن کند او را