«گاهی تمامِ چیزی که برای زیستن نیاز داری، یک فنجان قهوه‌ی

«گاهی تمامِ چیزی که برای زیستن نیاز داری، یک فنجان قهوه‌ی داغ است و پنجره‌ای که رو به خیابان باز می‌شود. تماشای رقصِ دودِ برخاسته از فنجان، مثل تماشایِ سردرگمی‌های روزمره‌ام است؛ پیچ‌وتاب می‌خورد، اوج می‌گیرد و در نهایت در هوایِ بی‌تفاوتِ اتاق محو می‌شود. قهوه تلخ است، مثلِ حقیقت؛ اما همین تلخی‌ست که باعث می‌شود لحظه‌های شیرینِ زندگی، بیشتر به چشم بیایند.»