گاهی بهتر است سکوت کنی

گاهی بهتر است سکوت کنی
نه اینکه کم آورده باشی
نه اینکه توضیحی نداشته باشی
نه اینکه نتوانی خودت را اثبات کنی
و نه اینکه به قدرت کلام شک کرده باشی...
نه...
دیگر ارزشش را ندارد .
گاهی فقط باید بنشینی ،
دستت را زیر چانه ات بزنی و نگاه کنی...
حتی به فکرت هم لطف کنی و مجالِ نیندیشیدن بدهی .
باید سکوت کنی اما توضیحی ندهی
وقتی می دانی توجیح تلقی می شود ؛
با توضیح ، تنها از خودت یک احمق می سازی ، یک دلقک ...
کسی که "خودش" نمی خواهد ،
تو را باور "نمی کند"
حتی اگر مستدل ترین برهانهای دنیا را هم ردیف کنی .
به این باور رسیده ام که در تقابل استدلالها ،
آدمها بی اساس ترین استدلالهای خودشان را به دیگری ترجیح می دهند...
خصوصا در موقعیتهایی که متقاعد شدن کمترین اهمیت را دارد...................