همه ی آدما به یه تکیه گاه محکم

همه ی آدما به یه تکیه گاه محکم
به یه فرد که بهشون امید بده
که از سیاهیا بکشتشون بیرون نیاز دارن
خیلیا خودشون تکیه گاه خودشونن
خیلیا خودشون همدم دل خستشون میشن
خودشون با دست خودشون اشکاشونو پاک میکنن و وقتی زمین خوردن بلند میشن
خیلیا به جایی رسیدن که میترسن به کسی جز خودشون تکیه بدن
میترسن از روزی که پشتشون خالی باشه
لطفا جلوی پای این افراد سنگ نندازین
آدمه دیگه کم میاره
خسته میشه تسلیم زندگی میشه