ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺩﺭﺏ ﺑﺎﻭﺭﺕ، ﻣﺴﺎﻓﺮﯼ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺩﺭﺏ ﺑﺎﻭﺭﺕ، ﻣﺴﺎﻓﺮﯼ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﻣﺴﺎﻓﺮﯼ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺵ، ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻭﻥ ﺁﺏ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ، ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﻗﻠﺒﺖ ﺁﻣﺪﻩ
ﻣﺴﺎﻓﺮﯼ ﮐﻪ ﺑﻐﺾ ﺍﻭ، ﻏﺮﻭﺭ ﻟﺤﻈﻪ ﺭﺍ ﺷﮑﺴﺖ
ﺫﻏﺎﻝ ﺳﺮﺥ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ، ﻭ ﺑﻮﯼ ﻗﻠﺐ ﺳﻮﺧﺘﻪ
ﺩﺭﯼ ﺑﻪ ﻏﺼﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺯ، ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺩﺭﺏ ﺧﻨﺪﻩ ﺑﺴﺖ
ﺑﺪﻭﻥ ﮐﻮﻟﻪ ﻭ ﻏﺬﺍ، ﺷﺒﯽ ﮐﻪ ﺯﻭﺯﻩ ﻣﯽ ﮐﺸﺪ
ﺳﮑﻮﺕ ﺿﺠﻪ ﻣﯽ ﺯﻧﺪ، ﺩﻗﯿﻘﻪ ﻫﺎ ،ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ
ﺩﺭﯼ ﮐﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ، ﻏﻤﯽ ﻋﻤﯿﻖ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﺳﮑﻮﺕ ﻭ ﺑﻐﺾ ﻣﯽ ﺟﻮﺩ، ﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﺳﻔﺮﻩ ﯼ ﺷﮑﺴﺖ
ﻣﺴﺎﻓﺮ ﺍﺯ ﺗﻮ ﭘﺮ ﮐﺸﯿﺪ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺭﻭﺯﻣﺮّﮔﯽ
ﺳﯿﺎﻩ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﻪ ﺗﻦ ، ﺑﻪ ﻣﺮﮒ ﺁﺭﺯﻭ ﻧﺸﺴﺖ
ﻣﺴﺎﻓﺮﯼ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺵ، ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻭﻥ ﺁﺏ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ، ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﻗﻠﺒﺖ ﺁﻣﺪﻩ
ﻣﺴﺎﻓﺮﯼ ﮐﻪ ﺑﻐﺾ ﺍﻭ، ﻏﺮﻭﺭ ﻟﺤﻈﻪ ﺭﺍ ﺷﮑﺴﺖ
ﺫﻏﺎﻝ ﺳﺮﺥ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ، ﻭ ﺑﻮﯼ ﻗﻠﺐ ﺳﻮﺧﺘﻪ
ﺩﺭﯼ ﺑﻪ ﻏﺼﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺯ، ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺩﺭﺏ ﺧﻨﺪﻩ ﺑﺴﺖ
ﺑﺪﻭﻥ ﮐﻮﻟﻪ ﻭ ﻏﺬﺍ، ﺷﺒﯽ ﮐﻪ ﺯﻭﺯﻩ ﻣﯽ ﮐﺸﺪ
ﺳﮑﻮﺕ ﺿﺠﻪ ﻣﯽ ﺯﻧﺪ، ﺩﻗﯿﻘﻪ ﻫﺎ ،ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ
ﺩﺭﯼ ﮐﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ، ﻏﻤﯽ ﻋﻤﯿﻖ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﺳﮑﻮﺕ ﻭ ﺑﻐﺾ ﻣﯽ ﺟﻮﺩ، ﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﺳﻔﺮﻩ ﯼ ﺷﮑﺴﺖ
ﻣﺴﺎﻓﺮ ﺍﺯ ﺗﻮ ﭘﺮ ﮐﺸﯿﺪ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﺭﻭﺯﻣﺮّﮔﯽ
ﺳﯿﺎﻩ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﻪ ﺗﻦ ، ﺑﻪ ﻣﺮﮒ ﺁﺭﺯﻭ ﻧﺸﺴﺖ
- ۷۷۰
- ۱۰ مرداد ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط