نوعِ رفتنِ آدمها را

نوعِ رفتنِ آدمها را
میتوان از اتفاقی دیدنِ یکدیگر در
کوچه ای
خیابانی
کافه ای ...
فهمید
تمامِ آنهایی که ناگهانی رفتند
همان هایی که اسمشان می شود بی معرفت
میگردند دنبالِ راه پس کوچه!
میگردند دنبالِ مسیری که مبادا چشمشان به هم گره بخورد
آنهایی که اما منطق پشتِ رفتنشان بوده
سالها هم که بگذرد،
از فاصله ی دور هم دلشان قنج میرود برای هم
قدم هایشان را تندتر برمیدارند
لبخند از رویِ لبشان تکان نمیخورد
اولین کلامشان،دلتنگی ست و بس!
و این شیرین ترین تلاقیِ دنیاست
رفتنی اگر شدید با معرفت بروید
با منطق!