تاریخ کوتاه ایران و جهان-214

تاریخ کوتاه ایران و جهان-214
____________________________________________
همهء تاریخدانان استوارانه بر این باورند که «داریوش بزرگ» به زرتشتگرائی بسیار باورمند بوده است (1) . به همین چرائی بوده که داریوش در «سنگنوشتهء بیستون» نوشته است که : « چرائی (دلیل) شاهنشاه شدن من ، هماهنگی فراوان من با اهورامزدا بوده است» (1)(2) . در همین راستا بوده است که «داریوش بزرگ» ، هر یک از دشمنان خود را «دروژ» {دروغ یا پدیده ای دروغین} و دشمن «اشه» {1}{راستی و درستی} میدانسته است (1)(2) . ولی با اینچگونی (با اینحال) ، «داریوش بزرگ» ، بمانند «کورش بزرگ» ، باورمند ماندن مردمان «سرزمینهای گرفته شده» به دین‌های خودشان را روا میدانسته است ؛ و پایابراین (بنابراین) ، همه فرمانبرانش (تابعانش) را از آزادی دینی برخوردار می نمود ؛ بگونه ای که حتی «داریوش بزرگ» به مردمان «سرزمینهای گرفته شده» انگیزه داد که چمهای (قوانین) دینی و نیکرفتاری (اخلاقی) خود را گرد آورده و آنها را بنویسند ، و بر پایهء این چم ها (قوانین) رفتار کنند (1)(2) . بدین سان بود که پس از چندی ، همهء مردمان «سرزمینهای گرفته شده» ، چمنامه های دینی و نیکرفتاری (اخلاقی) خود را پدید آوردند (1)(2).

پژوهشپایه ها (منابع تحقیق):

(1)
https://en.wikipedia.org/wiki/Darius_the_Great


(2)
https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AF%D8%A7%D8%B...

گسترده گوئی (توضیح) بیشتر:
{1}
https://fa.wikipedia.org/wiki/اشه