شنیدین میگن زیاد نخند تهش گریه میشه

شنیدین میگن زیاد نخند تهش گریه میشه
منم برای خودم یه تئوری دارم
میگم گریه و رنج بیش از حد هم تهش خنده میشه
بعد از یه دوره ی بلند مدت غم و بغض
میرسه یه روزی که شروع میکنی به خندیدن
دیگه از هیچی ناراحت نمیشی
به همه چیز میخندی
به غم
به تنهایی
به بیکسی
به بی همدمی
به دَرْک نشدن
به بغض
به خنده
به آه
به ...
فقط میخندی
اون وقت زمانیکه تو کوچه خیابونا پرسه میزنی
نگاه های مردمو که هر کدوم با یه حسی بهت نگاه میکنن، برات خنده نداره
اما تو بازم میخندی
نگاه هایی با حس ترحم
نگاههایی پر از تنفر
بچه هایی با صدای فریاد مانند والدینشون باید ازت دوری کنن
بزرگترایی که به قصد بلاگردون خانوادشون به زور برات خوراکی میخرن
و تو بازهم میخندی
این خنده ها پاداش یک عمر بغضه
پاداش یک عمر بیکسی
پاداش یک عمر مورد سوءظن قرار گرفتن
پاداش یک عمر صداقت بدون ریا
پاداش یک عمر جوانی نکردن

امروز خوشحالم که میخندم
امیدوارم لبتون به چنین خنده ای باز نشه

شبتون بخیر