ما ز هر صاحب دلی یک رشته فن آموختیم

ما ز هر صاحب دلی یک رشته فن آموختیم

عشق از لیلی و صبر از کوه کن آموختیم

گریه از مرغ سحر، خودسوزی از پروانه ها

صد سرا ویرانه شد، تا ساختن آموختیم!


شهریار
دیدگاه ها (۷)

من دربارهٔ ریشه ی لغت شادی (Happiness)، پژوهش کردم و دریافتم...

خودخواهی و غرور، دو چیز متفاوتند، هر چند که معمولا مترادف گر...

وقتی میشود دقایقعمرت را با آدم های خوب بگذرانی ؛چرا باید لحظ...

روشن‌بینی، تنها پایان رنج و درگیری مداوم میان درون و بیرون ن...

خبرت هست که از خویش خبر نیست مراگذری کن که ز غم راهگذر نیست ...

♛ مرضیــه♜♚♥ ℒ♡ⓥℯॐ┄┅✿꧁✰❥❥✰꧂✿┅ تا بود گریه کی آباد شود خانه م...

♛ مرضیــه♜♚♥ ℒ♡ⓥℯॐ ♌🌞 دلی دارم، چه دل؟ محنت سرایی که در وی ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط