حسرت واقعی را آن روزی می خوری

حسرت واقعی را آن روزی می خوری

 که می بینی به اندازه سنت زندگی نکرده ای

زندگی آنقدر ابدی نیست

که هر روز بتوان مهربانی را به فردا انداخت

افسوس که صدای خش خش لحظات عمر را

زیر پای خود نمی شنویم ...