بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
اجازه ندهید که اولاً مباحث در ذهن مخلوط گردد و ثالثاً رفتار خشک افراطی یا تفریطی غلیه کند،یا صد یا صفر نباشیم.
در این سؤال مبحث اصلی تقیه است؛ و موضوع تقیه در برابر دشمن است؛ آیا هر کس که موافق ما نبود و یا سخن خطایی گفت، دشمن است؟!
تقیه،یک حکمی مثل برخی از احکام اجرایی نیست که کسی بتواند بگوید : زمانش گذشته یا امروزه موضوعیت ندارد یا برای من واجب نیست، چون امکانش را ندارم - مثلاً مستطیع نیستم که حج به من واجب شده باشد و بلکه تقیه یک تاکتیک است، یک روش است در برخورد با دشمن.
تقیه : پس تقیه، نوعی پوشش دادن یا همان استتار است که هدف از آن ، جلو گیری از به هدر رفتن نیرو می باشد.
تقیه نوعی کتمان کردن در تاکتیک است. فرض کنید که در جوی قرار گرفتهاید که مؤمنین را بیجهت در کوچه و خیابان می کشند و امکان مقابله هم نیست، پس هیچ اشکالی ندارد که کسی در خیابان فریاد نزد که من از مؤمنین هستم؛ و البته هر گاه لازمه این مبارزه فریاد زدن بود، او فریاد میزند.
در قرآن کریم میخوانید که مؤمنِ آل فرعون که در ایمانش تقیه می کرد و آن را کتمان مینمود تا بتواند جلوی ظلم را بگیرد و به حق و عدالت و بصیرت دعوت نماید، خود را حفظ کرد و به وقتش به میدان آمد: وَقَالَ رَجُلٌ مُّؤْمِنٌ مِّنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ إِيمَانَهُ أَتَقْتُلُونَ رَجُلًا أَن يَقُولَ رَبِّيَ اللَّهُ وَقَدْ جَاءكُم بِالْبَيِّنَاتِ مِن رَّبِّكُمْ وَإِن يَكُ كَاذِبًا فَعَلَيْهِ كَذِبُهُ وَإِن يَكُ صَادِقًا يُصِبْكُم بَعْضُ الَّذِي يَعِدُكُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ كَذَّابٌ و مردى مؤمن از خاندان فرعون كه ايمان خود را نهان مىداشت، گفت: آيا مردى را مىكشيد كه مىگويد: پروردگار من خداست؟ و مسلّماً براى شما از جانب پروردگارتان دلايل آشكارى آورده، و اگر دروغگو باشد دروغش به زيان اوست، و اگر راستگو باشد برخى از آنچه به شما وعده مىدهد به شما خواهد رسيد، چرا كه خدا كسى را كه افراطكار دروغزن باشد هدايت نمىكند.(سوره غافر آیه 28)
نمونهای دیگر :در قرآن کریم میخوانید که فرمود: مؤمنین نباید دشمان را به سرپرستی و دوستی - ولایت بگیرند، مگر آن که در این امر تقیه کرده باشند- تقیه لازمه تقوا و حفظ نگهداشتن است: لاَّ يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاء مِن دُوْنِ الْمُؤْمِنِينَ وَمَن يَفْعَلْ ذَلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللّهِ فِي شَيْءٍ إِلاَّ أَن تَتَّقُواْ مِنْهُمْ تُقَاةً وَيُحَذِّرُكُمُ اللّهُ نَفْسَهُ وَإِلَى اللّهِ الْمَصِيرُ - (ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
اجازه ندهید که اولاً مباحث در ذهن مخلوط گردد و ثالثاً رفتار خشک افراطی یا تفریطی غلیه کند،یا صد یا صفر نباشیم.
در این سؤال مبحث اصلی تقیه است؛ و موضوع تقیه در برابر دشمن است؛ آیا هر کس که موافق ما نبود و یا سخن خطایی گفت، دشمن است؟!
تقیه،یک حکمی مثل برخی از احکام اجرایی نیست که کسی بتواند بگوید : زمانش گذشته یا امروزه موضوعیت ندارد یا برای من واجب نیست، چون امکانش را ندارم - مثلاً مستطیع نیستم که حج به من واجب شده باشد و بلکه تقیه یک تاکتیک است، یک روش است در برخورد با دشمن.
تقیه : پس تقیه، نوعی پوشش دادن یا همان استتار است که هدف از آن ، جلو گیری از به هدر رفتن نیرو می باشد.
تقیه نوعی کتمان کردن در تاکتیک است. فرض کنید که در جوی قرار گرفتهاید که مؤمنین را بیجهت در کوچه و خیابان می کشند و امکان مقابله هم نیست، پس هیچ اشکالی ندارد که کسی در خیابان فریاد نزد که من از مؤمنین هستم؛ و البته هر گاه لازمه این مبارزه فریاد زدن بود، او فریاد میزند.
در قرآن کریم میخوانید که مؤمنِ آل فرعون که در ایمانش تقیه می کرد و آن را کتمان مینمود تا بتواند جلوی ظلم را بگیرد و به حق و عدالت و بصیرت دعوت نماید، خود را حفظ کرد و به وقتش به میدان آمد: وَقَالَ رَجُلٌ مُّؤْمِنٌ مِّنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ إِيمَانَهُ أَتَقْتُلُونَ رَجُلًا أَن يَقُولَ رَبِّيَ اللَّهُ وَقَدْ جَاءكُم بِالْبَيِّنَاتِ مِن رَّبِّكُمْ وَإِن يَكُ كَاذِبًا فَعَلَيْهِ كَذِبُهُ وَإِن يَكُ صَادِقًا يُصِبْكُم بَعْضُ الَّذِي يَعِدُكُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ كَذَّابٌ و مردى مؤمن از خاندان فرعون كه ايمان خود را نهان مىداشت، گفت: آيا مردى را مىكشيد كه مىگويد: پروردگار من خداست؟ و مسلّماً براى شما از جانب پروردگارتان دلايل آشكارى آورده، و اگر دروغگو باشد دروغش به زيان اوست، و اگر راستگو باشد برخى از آنچه به شما وعده مىدهد به شما خواهد رسيد، چرا كه خدا كسى را كه افراطكار دروغزن باشد هدايت نمىكند.(سوره غافر آیه 28)
نمونهای دیگر :در قرآن کریم میخوانید که فرمود: مؤمنین نباید دشمان را به سرپرستی و دوستی - ولایت بگیرند، مگر آن که در این امر تقیه کرده باشند- تقیه لازمه تقوا و حفظ نگهداشتن است: لاَّ يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاء مِن دُوْنِ الْمُؤْمِنِينَ وَمَن يَفْعَلْ ذَلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللّهِ فِي شَيْءٍ إِلاَّ أَن تَتَّقُواْ مِنْهُمْ تُقَاةً وَيُحَذِّرُكُمُ اللّهُ نَفْسَهُ وَإِلَى اللّهِ الْمَصِيرُ - (ادامه دارد...)
- ۲۵۵
- ۲۴ تیر ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط