!خدايا به دل نگير اگر گاهی زبانم از شکرت باز می ايستد تقص

!خدايا به دل نگير اگر گاهی زبانم از شکرت باز می ايستد تقصيری ندارد قاصر است، کم می آورد در برابر بزرگی ات لکنت می گيرند واژه هايم در برابرت ! در دلم اما هميشه ذکر خيرت جاريست...من برای بندگی تو هزار و يک دليل می خواهم ، ممنون که بی چون و چرا برايم خدايى می کنی...