*شاید چند خط شعر میبینی مرا

*شاید چند خط شعر میبینی مرا
من کتابی نا نوشته ام درکم کن 

دیوانه میخوانند مرا مانده بر عهد خودش 
من همیشه عاشقت بودم و هستم باور کن 

انتهای این عشق میدانی چیست نه نمیدانی 
بدان هستم هنوز عاشق دیوانه ..مجنونم کن 

روزهای اول عاشقی خوب یادم هست تو چی؟
نامه مینوشتیم به هم مثل نامه هام کمی حسم کن 

میدانم نیستی قلم بیهوده میچرخد اشک بیهوده میاید 
کاش نرفته میگفتی به من بهتر بود قبول میکردم باور کن 

نامه ای که نوشته بودم بدم بهت لای کتاب فیزیک مانده هنوز 
نخوانده خیانت کردی رفتی نامه هم ماند لای کتاب باور کن 

کوچه های خلوت و با ترس دست در دست هم یادش بخیر 
کاش یکبار دگر تکرار میشد این بار من میرفتم از پیشت باور کن 

وسط شعر یادم افتاد چه ها نوشتی در نامهایت برای این مجنون 
کاش فقط تنها یه خط از انها از ته قلبت بود باور کن 

نوشتی نباشم اگر روزی میمیری یا خودت را میکشی 
اکنون تو نیستی رفته ای من به جات هر روز میمیرم باور کن 


خط دیگر تا اخر عمرت کنارم بودی مرا تنها نمیذاشتی 
حال من شب گرد رسوا تنهام بجات تا اخر عمر این یکی را باور کن 


"غریب اشنا "سخن کوتاه کن اون که رفته دیگه هیچ وقت نمیاد 
تا قیامت چشای من گریه میخواد در غربت و تنهایی ات بمیر باور کن *