تا نفس هست به عشقت زندگی

تا نفس هست به عشقت زندگی

خواهم کرد...

از برایت شعر دلدادگی خواهم سرود و

آهسته آهسته

زمزمه خواهم کرد

تا هستی.... هستم.....

بمان برایم که با عشقت جوانه های امید

در دلم رویید...

و با اندرز سهراب چشمهایم را شستم....

اکنون در هوای ابری بهانه نمیگیرم و

دلتنگی نمیکنم....

هوا که ابری میشود با بارش باران

دیدگان

من نیز آرام آرام به یادت میبارد و

به هوای کویت هر لحظه عاشق تر

میشوم....

میخواهم تو را ای تمام بود و نبودم

به عشقت میسرایم....

به عشقت مینوازم...

و به عشقت زندگی خواهم کرد..........