.... پابه پای کودکی هایم بیا/

.... پابه پای کودکی هایم بیا/
کفش هایت را به پا کن تا به تا/قاه قاه خنده ات راسازکن/
باز هم باخنده ات اعجاز کن/
خاله بازی کن به رسم کودکی/با همان چادر نماز پولکی/
طعم چای و قوری گلدارمان/ لحظه های ناب بی تکرارمان/ مادری از جنس باران داشتیم/
در کنارش خواب آسان داشتیم/یاپدر اسطوره ی دنیای ما/ قهرمان باور زیبای ما/
قصه های هرشب مادربزرگ/ ماجرای بزبزقندی وگرگ/
غصه هرگز فرصت جولان نداشت/
خنده های کودکی پایان نداشت/هرکسی رنگ خودش بیشیله بود/
ثروت هربچه قدری تیله بود/
ای شریک نان و گردو و پنیر/ رفیق باز دستم را بگیر.