بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت اول :
آیه‌ مربوطه و ترجمه آن به شرح ذیل است:
الرِّجالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّساءِ بِما فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلى‏ بَعْضٍ وَ بِما أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوالِهِمْ فَالصَّالِحاتُ قانِتاتٌ حافِظاتٌ لِلْغَيْبِ بِما حَفِظَ اللَّهُ وَ اللاَّتي‏ تَخافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَ اهْجُرُوهُنَّ فِي الْمَضاجِعِ وَ اضْرِبُوهُنَّ فَإِنْ أَطَعْنَكُمْ فَلا تَبْغُوا عَلَيْهِنَّ سَبيلاً إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلِيًّا كَبيراً - مردان به واسطه آن چه كه خدا بعضى را بر بعضى ديگر فضيلت داده و به جهت آن چه از اموال خود كه به مصرف می رسانند سرپرست زنانند. پس زنان شايسته فرمان‌بردار و فروتن و خويشتن را به وسيله آن چه كه خدا در نهان نگاه داشته، محافظت می‌کنند. و آن گروهى از زنان را كه از سركشى ايشان خوف داريد اولاً پند و اندرز دهيد، و ثانياً از بستر هاى آنان دورى گزينيد، و ثالثا ايشان را بزنيد. پس اگر از شما اطاعت نمودند از هيچ طريقى بر آنان ستم نكنيد! زيرا خدا حتماً برتر و بزرگوار است‏.(سوره نساء آیه 34)
اینک به نکات ذیل توجه نمایید:
الف) - از نگاه اسلام، مردان نگاه‌دارنده‌ زنان هستند، بدان جهت که خداوند متعال وظیفه‌ تأمین کلیه‌ نیازهای مادی زن را بر عهده‌ مرد گذاشته است و مرد وظیفه دارد از اموال خود، برای زن هزینه کند. بدیهی است وقتی مرد وظایفی مانند همسری، مادری و حفظ و نگهداری کانون خانواده را از زن انتظار داشته و مطالبه می‌نماید، فرصت هر گونه کار و کسب درآمد که البته با روح زن نیز منافات دارد را از او می‌گیرد، پس مکلف است که خودش همه مخارج او را تأمین کند. یکی از ادعاها و دلایل توجیهی فمینیسم که در کتاب جنس دوم ذکر شده این است که چرا مردان بابت هر کارشان مزد می‌گیرند، اما زنان بابت همسری، مادری و مزد نمی‌گیرند؟ لذا نتیجه می‌گیرند که همسری، مادری و زنجیر زنان است که باید از آن برهند.
احکام الهی همه منطبق بر قوانین خلقت و فطرت است. در اسلام سرپرستی خانواده بر عهده‌ مرد است. و جهت این است که سر پرستی و تأمین معاش مستلزم چیرگی عقل بر احساس در موارد لزوم است. و زن لطیف است و وظایفش ایجاب می‌کند که احساسات بسیار قوی‌ تری داشته باشد.
لذا مدیریت همسری، مادری و حفظ کانون خانواده نیز بر عهده‌ زن است. چون انجام این امور مستلزم برخورداری از لطایف و احساسات بسیار قوی می‌باشد.
ب)- سپس می‌فرماید: این به جهت فضلیتی است که خدا به بعضی نسبت به دیگری می‌دهد. دقت شود که همه‌ مخلوقات عالم و به ویژه انسان، اخذ کننده فضل الهی هستند، او فاضل است(ادامه دارد...)