لبخند را تو بیاور، شعر تازه را من دم میکنم،

لبخند را تو بیاور، شعر تازه را من دم میکنم،
در فنجان حس زندگی می‌ریزم،
می‌نشینیم گپ میزنیم،
هنوز هم کلی حرف نگفته داریم،
از خدا، از زندگی،
از خنده ی گل، از بوی صحرا...
گلایه ها و تلخی ها را هم میدهیم دست نسیم
تا با خودش ببرد.
زندگی پراست از شادی های کوچک
که ما ساده از کنارش می‌گذریم.
شاد باش...
زندگی کوتاه است...