روزگارم این است:

روزگارم این است:
"دلخوشم" با غزلی،
تکه نانی، آبی،
جمله ی کوتاهی
یا به "شعر نابی"...

و اگر باز بپرسی گویم:
دلخوشم با نفسی حبه قندی، چایی،
"صحبت اهل دلی"
فارغ از همهمه ی دنیایی
دلخوشی ها کم نیست..