این که وقتی عصبیم میتونم با خیال راحت گوشیمو بردارم و بـی

این که وقتی عصبیم میتونم با خیال راحت گوشیمو بردارم و بـیام رو اسمت...
بعد از چند ثانیه مکث صدات کنم و توام بگی جـانم؟
وقتی تو همینطور که اشک میریزی تند تند شروع میکنی به تایپ و من تا 5 دقیقه به جز "تایپینگ" چیزی نبینم رو صـفحه ام...
یعنی من و تو یه دنیا به هم اعتماد داریم و یه دنیا میتونیم حرف بزنیم باهم...
یعنی تو تمام زندگیمی...
یعنی تو اومدی که روزای تلخمو تموم کنی...
این که بعد هر خراب کاری بهت میگیم اشکال نداره باهم درستش میکنیم...
اینکه همیشه سنگ صبور دردای تموم نشدنیم هستی...
اینکه ممکنه خودت دلگـیر باشی اما منتظر پیامم میمونی و باحوصله برام تایپ میکنی...
بـی شک یکی از مهم ترین ملاکای خوشبختی یه
مرده...

هیچ مردی نمیتونه بدون یه رفیق فابریک روزاشو سر کنه...
گاهی شنیـدن این جمله ازتو که میگی
"حرص نخور مگه من مردم..؟"
و بلافاصله حرف من میاد پشتش که میگم
"خدانکنه...من غیر از تو کسیو ندارم"
دلچسب تر از هرحرف عاشقونه ی دیگست
تایپینگ هامون که بیشتر از 2 دقیقه طول بکشه یعنی یه قصه جدید و کلی حرف و درد و دل البته با چاشنی یه عالمه چرت و پرت و خنده...


مجله مانا
(هیرش)