✍🏼جاده،
✍🏼جاده،
خطی کشیده شده بر پهنه سکوت،
و من،
نقطهای تکافتاده در میان این خط.
هیچ چراغی نیست،
جز ستارهای که از خستگی،
کمی از جای خود کنده شده است.
تنهایی،
همین است؛
مانند قدمهایی که صدا ندارند،
و جادهای که تمام میشود،
اما هرگز،
به مقصد نمیرسد.
من و این مسیرِ بیپایان،
دو غریبهای هستیم که
فقط برای گذشتن،
با هم همسفر شدهایم.
#دلنوشته_های_یک_زن
خطی کشیده شده بر پهنه سکوت،
و من،
نقطهای تکافتاده در میان این خط.
هیچ چراغی نیست،
جز ستارهای که از خستگی،
کمی از جای خود کنده شده است.
تنهایی،
همین است؛
مانند قدمهایی که صدا ندارند،
و جادهای که تمام میشود،
اما هرگز،
به مقصد نمیرسد.
من و این مسیرِ بیپایان،
دو غریبهای هستیم که
فقط برای گذشتن،
با هم همسفر شدهایم.
#دلنوشته_های_یک_زن
- ۱۲۳
- ۰۱ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۶)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط