برای آنچه که دوستش داری

برای آنچه که دوستش داری
از جان باید بگذری ؛
بعد
می ماند زندگی
و آنچه که دوستش داشتی . . .

شمس لنگرودی
دیدگاه ها (۳)

آری ، آمدن دلیل می خواهد ماندن بهانه و رفتن هیچکدام …

آنگاه که انتظارت پایان می یابد، نرو! وفا، از اینجا آغاز می ...

به شادی مردم اعتماد مکن، برف! تا می‌باری نعمتی! چون بنشینی، ...

در اتاق تاریک وقتی سیگارم را روشن می کردم به شعله کبریت خیره...

شمس لنگرودی چقدر قشنگ با برف حرف میزنه[به شادی مردم اعتماد م...

پرسیدند چقدر دوستش داشتی. گفتم آن‌قدر که وقتی کنارم بود، چشم...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط