مـــــمنوعه ی من !

مـــــمنوعه ی من !
برای فـــــراموش کردنت
راه های زیادی را رفـــــته ام
دیـــــگر نایی نمانده
نمی توانم...!
این تنـــــها عذابیست که هر چه می گـــــذرد
تحملـــــش برایم لـــــذت بخش تر می شـــــود
در من ته نشین شـــــده ای
شـیرینی ات به عـــــمق جانم نشسته اســـــت
تـــــرک یادت از خاطـــــرم
هـــــمچون تـــــرک اعتیادیســـــت
که در اســـــتخوانم نشسته باشـــــد
برایـــــم معـــــنایی ندارد
این تلخـــــی ها
عـــــذاب کشـــــیدن برای تـــــو
لـــــذت بخش ترین کـــــار دنیاســـــت
مـــــن
عـــــاجزانه
تـــــو را میخاهم...