خوبِ من!هیچ میدانی وقتی که دارمَت،پُر از خنده ام؟قلبم می خندد،روحم میخندد،"چشمانَم" امّا از شوقِ دیدنت،عمیقاً می خندند...خلاصه اش کنم؛در من هر چه هستسراسَر "خنده" می شود و بس!